Diario de montaña

11 xullo (1998)
     Toni e Xesús marchan para o campo I do Hidden Peak. Crúzanse cos seus compañeiros, que baixan do Gasherbrum II para o campo base. Xulián xa desistiu de tentar o cume.

12 xullo
     Durante a noite, o mal tempo esvaecese e dá paso á inestabilidade. Neva case toda a noite. Xesús e Toni deciden regresar ó campo base.

13 xullo
     Álex, Fausto, Félix e Xulián volven para casa. Xesús e Toni esperan no campo base o bo tempo.

14 xullo
     Espera no campo base.

15 xullo
     Ás 4 da mañana, cos agoiros do cambio de tempo, encamíñanse ó Hidden Peak. En menos de cinco horas pisan o campo II (6400 m).

16 xullo
     De novo as nubes e a neve retenos alí, xunto doutros grupos.

17 xullo
     Na noite a neve e o vento son os seus acompañantes. Deciden baixar ó campo base ante este novo empeoramento. As nubes son tan densas que a penas se ve máis aló de vinte metros.

18 xullo
     Alborece completamente clarexado. Os ingleses que quedaran no campo II intentan subir ó campo III, pero resúltalles imposible dada a gran cantidade de neve amontoada. Xa non lles queda tempo e mañá teñen pensado baixar. Visto que é necesario deixar descansar a parede uns días, Toni e Xesús deciden ir ó campo base do K2, onde acampa un grupo de españois. A eles preguntaranlles se o seu permiso inclúe o ascenso ó K2.

19 xullo
     Ó pasar polo campo base do Broad Peak, ven a catro expedicións que están intentando esta montaña. No campo base do K2 saen de dúbidas e coñecen que non dispoñen de permiso para ascendelo. Pasan a noite alí.

20 xullo
     Regresan ó seu campo base. Nestes dous días mellorou o tempo.

21 xullo
     Na alba emprenden o camiño ó campo II do Hidden Peak. No mediodía comezan a chegar unha vez máis as nubes.

22 xullo
     Anque a climatoloxía non é todo o boa que calquera desexaría, deciden subir ó campo III na compaña dun grupo de xaponeses. Perto do estreitamento da canal, uns 500 metros por enriba do campo II, deciden dar a volta, ante a gran cantidade de neve en po que constantemente cae por eles. Observan como no veciño Gasherbrum II hai xente que está subindo cara a cima, pero axiña as nubes arrodéanos. De volta ó campo II volven montar a tenda. Pasa case toda a tarde nevando.

23 xullo
     Durante practicamente toda a noite neva. En vista da manchea de neve xuntada no corredor dos xaponeses, deciden baixar ó campo base.

24 xullo
     Na noite tamén neva no campo base, pero pola mañá semella que a dirección do vento cambiou. Sopra do Norte, o que debería traer o bo tempo.

25 xullo
     Ás 4,30 da mañana encamíñanse ó campo II, a onde chegan ás 9,30. De novo atopan a varios grupos. Un deles chegou tamén hoxe desde o campo I. Pola tarde volven aparecer nubes. Toni e Xesús agardan que sexa algo pasaxeiro, xa que teñen intención de saír esa noite cara ó cumio. Ás 10 da noite, xunto ós tres xaponeses dos días previos, saen para a cima. Os xaponeses van para o campo III.

26 xullo
     Ás 2 da madrugada alcanzan o campo III (7000 m). O vento sopra con bastante forza e as nubes agachan todo o firmamento. A penas ven. Deciden esperar na tenda que aquí teñen montada os xaponeses e cando amaneza pensarán que facer.
     Ás 4,30 da mañá vendo o palomo que teñen sobre eles, deciden regresar. Os xaponeses soben sacos e comida para quedarse. Ás 6 da mañá están xa na tenda do campo II. Pasan todo o día durmindo.

27 xullo
     O Hiddem Peak amañece cun fungo de nubes como sombreiro. O firmamento está secuestrado por esas nubes. Unha vez máis volven baixar ó campo base.

28 xullo
     Xornada de espera.

29 xullo
     Ás 4,40 saen de novo para arriba. Desta volta pretenden subir dunha tirada ó campo III, coa idea de agardar uns cantos días alí, á expectativa de calquera progresión, por mínima que resulte, na enleada climatoloxía. Chegan ó campo III ás 2 da tarde. Desmontan a tenda do campo II. Crúzanse cos xaponeses que subiran con eles días antes. Un deles ten unha pierna rota; o outro está subindo nese momento á cima. Outro grupo de xaponeses que subiu o día anterior está no campo III. O resto de expedicións (alemáns, norteamericanos e holandeses) ocupan o campo II.

30 xullo
     O vento e a neve da noite fanos desistir de subir este día, así que pasan todo o día durmiñando como leiróns.

31 xullo
     Ás 2,30 da madrugada escóitase ós nipóns que saen para o cumio . Hora e media máis tarde saen Toni e Xesús. Adiántanos ó comezo da canal. Ó despuntar o día observan que o firmamento está totalmente despexado; por embaixo deles, un mar de nubes esconde grande parte das montañas.
     Ás 9 chegan ó cumio e contemplan como o mar de nubes empeza a subir con lixeireza e axiña estará sobre eles. Baixan e topan outra vez cos xaponeses, que a penas percorreran a metade do traxecto. Con eles soben o alemán Peter e o seu compañeiro Tony. Os xaponeses aparentan subir en moi mal estado.
     O tempo empeora e a Toni e a Xesús cústalles traballo atopar a tenda do campo III. Finalmente dan con ela, desmóntana e continúan baixando, seguindo o rastro das cordas fixas do corredor, porque a visibilidade é nula. Despois de beber un pouco de líquido que lles ofrecen os holandeses, continúan camiño ata o campo I, acompañados por Reiders, un dos membros do grupo de Peter. Alí chegan ás 6 da tarde.

1 agosto
     Outra vez co ceo cuberto de nubes e baixo dunha nevada intermitente, baixan ó campo base cargados con todo o equipo. Era a despedida do glaciar dos Gasherbrum.