Aproximación

     Volvimos a Paquistán despois de acudir a Galicia na procura do presupuesto necesario para podermos visitar os catro cumios do Karakorum. Aqueles días, o territorio multicolor de Paquistán escurecíase cos ensaios nucleares que estaba realizando o goberno nalgunhas rexións. Quedamos sete días en Rawalpindi para solucionar os obrigados permisos. Por primeira vez, concedían a alguén unha autorización múltiple (para catro montañas de máis de 8000 metros). Pola contra, teriamos que soportar a vixilancia de dous oficiais de enlace.

En liña de puntos a ruta de aproximación seguida para chegar ó campo base dos Gasherbrum.

     Acompañounos un grupo de montañeiros galegos. En Skardu levamos a cabo os últimos preparativos. Dalí fomos a Askole, viaxando en Jeep un día enteiro por camiños pendurados do aire, sobre a portela do río Braldo. Tristemente, días máis tarde, un Jeep que facía o mesmo camiño ca nós, caeu polas penas, morrendo os seus dous ocupantes.

     Continuamos a Khoropon, punto cero da aproximación, que fixemos con 80 carrexadores. Ó día seguinte, novo sobresalto: cando vadeabamos un afluente do Braldo, para evitar un rodeo de 5 horas ata o Garari, un carrexador foi arrastrado pola corrente durante 500 metros. Por sorte, anque o seu estado era crítico, logrou salvarse. Tras o incidente, chegamos a Paiju, fiestra ó paraíso dos oitomiles; un lugar fermoso, bucólico, esperanzador, fronte ás torres do Trango, as Catedrais, Uli Bhiao, Torre sen nome e as neves perpetuas dese glaciar infindo que é o Baltoro.

Ibrahim, un dos 80 carrexadores que nos acompañaron durante a aproximación.	Carrexadores vadeando un afluente do río Braldo na aproximación á cordilleira do Karakorum (Paquistán).